W dniu 11 września 2025 r. Rzecznik Generalnej Laila Medina wydała opinię w sprawie C‑471/24 J.J. przeciwko PKO BP S.A. Opinia ta odnosi się do bardzo istotnej w praktyce zagadnienia jakim jest dopuszczalność kontroli sądowej kredytów hipotecznych o zmiennym oprocentowaniu odwołującym się do wskaźnika WIBOR. Chodzi zarazem o kontrolę w świetle kryteriów abuzywności (w rozumieniu art. 385¹ – 385³ kodeksu cywilnego), zatem na podstawie tych samych przepisów w oparciu o które (m. in.) kwestionowane były przez konsumentów kredytobiorców umowy tzw. kredytów frankowych. Z zasady Rzecznik w swej dopuścił możliwość poddania takiej kontroli kredytów bazujących o WIBOR o ile banku naruszył ciążące na nim obowiązki informacyjne. Opinia ta w relatywnie szerokim zakresie odnosi się także do wzmiankowanych obowiązków (ich zakresu i treści), jakkolwiek pozostawia w tej materii dość szerokie pole do interpretacji. Jednocześnie Rzecznik wskazał w niej że sąd cywilny nie ma prawa do badania samej metody ustalania takiego wskaźnika WIBOR. Oczywiście opinia nie jest wiążąca dla Trybunału ani także sądów krajowych, jakkolwiek kierując się dotychczasowymi doświadczeniami – można się spodziewać, że Trybunał (w wyroku, który być jeszcze w tym roku zostanie wydany) w dużej mierze podzieli argumentację przyjętą w opinii. Szerzej na temat tej opinii oraz jej oceny, zob. wywiad jaki udzieliłem dla „wprost” , pt. Banki kontra kredytobiorcy. Gorący spór po opinii TSUE w sprawie WIBOR.
https://biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12126313/opinia-tsue-w-sprawie-wibor-ekspert-wyjasnia-watpliwosci.html