Uncategorized

Miło mi poinformować że 30 kwietnia 2026 r. w wydawnictwie Beck ukazała się w serii Monografie Prawnicze – ukazała się książka „Wstęp do teorii do publicznego prawa gospodarczego”. Redaktorem naukowym tej publikacji jest profesor Powałowski a obejmuje ona zbiór opracowań różnych autorów – ekspertów z zakresu prawa gospodarczego odnoszących się do tytułowych zagadnień, jak aksjologia, podmioty, źródła czy też przesłanki publicznego prawa gospodarczego. Ja jestem autorem rozdziału poświęconemu temu ostatniemu problemowi. Uwagę koncentruje w nim na bardziej aktualnych (zaistniałych w ciągu ostatnich kilku lat) zjawiskach społeczno-ekonomicznych, które uzasadniały potrzebę ingerencji państwa w gospodarkę (pandemia COVID-19, wojna na Ukrainie, czy wreszcie, dynamiczny rozwój rynków cyfrowych).

Miło mi poinformować że wczoraj (30 kwietnia 2026 r.) w wydawnictwie Beck ukazała się w serii Monografie Prawnicze – ukazała się książka „Wstęp do teorii do publicznego prawa gospodarczego”. Redaktorem naukowym tej publikacji jest profesor Powałowski a obejmuje ona zbiór opracowań różnych autorów – ekspertów z zakresu prawa gospodarczego odnoszących się do tytułowych zagadnień, jak aksjologia, podmioty, źródła czy też przesłanki publicznego prawa gospodarczego. Ja jestem autorem rozdziału poświęconemu temu ostatniemu problemowi. Uwagę koncentruje w nim na bardziej aktualnych (zaistniałych w ciągu ostatnich kilku lat) zjawiskach społeczno-ekonomicznych, które uzasadniały potrzebę ingerencji państwa w gospodarkę (pandemia COVID-19, wojna na Ukrainie, czy wreszcie, dynamiczny rozwój rynków cyfrowych).

Miło mi poinformować że wczoraj (30 kwietnia 2026 r.) w wydawnictwie Beck ukazała się w serii Monografie Prawnicze – ukazała się książka „Wstęp do teorii do publicznego prawa gospodarczego”. Redaktorem naukowym tej publikacji jest profesor Powałowski a obejmuje ona zbiór opracowań różnych autorów – ekspertów z zakresu prawa gospodarczego odnoszących się do tytułowych zagadnień, jak aksjologia, podmioty, źródła czy też przesłanki publicznego prawa gospodarczego. Ja jestem autorem rozdziału poświęconemu temu ostatniemu problemowi. Uwagę koncentruje w nim na bardziej aktualnych (zaistniałych w ciągu ostatnich kilku lat) zjawiskach społeczno-ekonomicznych, które uzasadniały potrzebę ingerencji państwa w gospodarkę (pandemia COVID-19, wojna na Ukrainie, czy wreszcie, dynamiczny rozwój rynków cyfrowych).

W zeszłym tygodniu w pierwszym tegorocznym (2026) numerze Przeglądu Ustawodawstwa Gospodarczego ukazał się artykuł mojego autorstwa prezentujący praktyki przedsiębiorców internetowych (w tym platform handlowych), tzw. e-sklepów, które naruszały przepisy mające chronić konsumentów. Chodzi przede wszystkim o zakaz stosowana nieuczciwych praktyk handlowych, ale także o niedozwolone postanowienia regulaminów tych przedsiębiorców. Opracowanie koncentruje się w tej materii na decyzjach Prezesa UOKiK, w ramach których egzekwował wzmiankowane przepisy. Miało to miejsce w ostatnich kilku latach, co odzwierciedla dynamikę rozwoju e-commerce i coraz częstsze stosowanie nowych form oddziaływania na internetowego nabywcę (konsumenta). Artykuł analizuje obowiązujące w tej materii unormowania prawne w celu ustalenia, czy są one wystarczające do zapewnienia skutecznej ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami, w tym zwłaszcza stosowaniem zwodniczych interfejsów (dark patterns); zob. K. Kohutek, Naruszenia obowiązków ciążących na e-sklepach w relacjach konsumenckich na tle decyzji Prezesa UOKiK: czy prawo nadąża za środowiskiem cyfrowym? (w:) Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego 2026/1, s 2-11

Kilka dni temu w LEX ukazał się komentarz praktyczny mojego autorstwa w którym powracam do dyskusji na temat dopuszczalności stosowania przez Prezesa UOKiK tzw. rekompensaty publicznej [w 2019 r. opracowałem obszerny artykuł poświęconym termu zagadnieniu, który ukazał się w kwartalniku „Studia Prawnicze. Rozprawy i Materiały 2019 nr 1 , 35-59”]. We wskazanym komentarzu zaprezentowana została dodatkowa argumentacja (w części bazująca na literalnej interpretacji art. 26 ust. 2 u.o.k.k.), kwestionująca legalność korzystania z tego środka przez Prezesa UOKiK w ramach tzw. decyzji nakazowych, tj. stwierdzających naruszenie przez przedsiębiorcę zbiorowego interesu konsumentów. W opracowaniu tym konkluduję, że powołany przepis nie stanowi podstawy dla stosowania rekompensaty publicznej, a zarazem środek ów może być wykorzystywany w ramach tzw. decyzji zobowiązującej, czyli tej wydawanej przez ów organ w trybie art. 28 u.o.k.k. 25 , czyli kiedy środek taki został zaproponowany przez samego przedsiębiorcę (a zarazem w decyzji tej nie nakłada się kary na przedsiębiorcę).

W dniu 11 września 2025 r. Rzecznik Generalnej Laila Medina wydała opinię w sprawie C‑471/24 J.J. przeciwko PKO BP S.A. Opinia ta odnosi się do bardzo istotnej w praktyce zagadnienia jakim jest dopuszczalność kontroli sądowej kredytów hipotecznych o zmiennym oprocentowaniu odwołującym się do wskaźnika WIBOR. Chodzi zarazem o kontrolę w świetle kryteriów abuzywności (w rozumieniu art. 385¹ – 385³ kodeksu cywilnego), zatem na podstawie tych samych przepisów w oparciu o które (m. in.) kwestionowane były przez konsumentów kredytobiorców umowy tzw. kredytów frankowych. Z zasady Rzecznik w swej dopuścił możliwość poddania takiej kontroli kredytów bazujących o WIBOR o ile banku naruszył ciążące na nim obowiązki informacyjne. Opinia ta w relatywnie szerokim zakresie odnosi się także do wzmiankowanych obowiązków (ich zakresu i treści), jakkolwiek pozostawia w tej materii dość szerokie pole do interpretacji. Jednocześnie Rzecznik wskazał w niej że sąd cywilny nie ma prawa do badania samej metody ustalania takiego wskaźnika WIBOR. Oczywiście opinia nie jest wiążąca dla Trybunału ani także sądów krajowych, jakkolwiek  kierując się dotychczasowymi doświadczeniami  – można się spodziewać, że Trybunał (w wyroku, który być jeszcze w tym roku zostanie wydany) w dużej mierze podzieli argumentację przyjętą w opinii. Szerzej na temat tej opinii oraz jej oceny, zob. wywiad jaki udzieliłem  wczoraj dla „wprost”, : „Banki kontra kredytobiorcy. Gorący spór po opinii TSUE w sprawie WIBOR”

https://biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12126313/opinia-tsue-w-sprawie-wibor-ekspert-wyjasnia-watpliwosci.html

W dniu 11 września 2025 r. Rzecznik Generalnej Laila Medina wydała opinię w sprawie C‑471/24 J.J. przeciwko PKO BP S.A. Opinia ta odnosi się do bardzo istotnej w praktyce zagadnienia jakim jest dopuszczalność kontroli sądowej kredytów hipotecznych o zmiennym oprocentowaniu odwołującym się do wskaźnika WIBOR. Chodzi zarazem o kontrolę w świetle kryteriów abuzywności (w rozumieniu art. 385¹ – 385³ kodeksu cywilnego), zatem na podstawie tych samych przepisów w oparciu o które (m. in.) kwestionowane były przez konsumentów kredytobiorców umowy tzw. kredytów frankowych. Z zasady Rzecznik w swej dopuścił możliwość poddania takiej kontroli kredytów bazujących o WIBOR o ile banku naruszył ciążące na nim obowiązki informacyjne. Opinia ta w relatywnie szerokim zakresie odnosi się także do wzmiankowanych obowiązków (ich zakresu i treści), jakkolwiek pozostawia w tej materii dość szerokie pole do interpretacji. Jednocześnie Rzecznik wskazał w niej że sąd cywilny nie ma prawa do badania samej metody ustalania takiego wskaźnika WIBOR. Oczywiście opinia nie jest wiążąca dla Trybunału ani także sądów krajowych, jakkolwiek  kierując się dotychczasowymi doświadczeniami  – można się spodziewać, że Trybunał (w wyroku, który być jeszcze w tym roku zostanie wydany) w dużej mierze podzieli argumentację przyjętą w opinii. Szerzej na temat tej opinii oraz jej oceny, zob. wywiad jaki udzieliłem dla „wprost” , pt. Banki kontra kredytobiorcy. Gorący spór po opinii TSUE w sprawie WIBOR. 

https://biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12126313/opinia-tsue-w-sprawie-wibor-ekspert-wyjasnia-watpliwosci.html

Instytucje prawa publicznego to najnowszy podręcznik ukazujący tytułowe zagadnienie. Stanowi pracę zbiorową pod redakcją profesora Andrzeja Powałowskiego. Autorami poszczególnych rozdziałów są specjaliści z publicznego prawa gospodarczego z różnych ośrodków akademickich w Polsce. Ja napisałem część poświęconą problematyce prawa antymonopolowego (s. 450-475). Oprócz tego tematu wskazana publikacja obejmuje również wiele innych węzłowych zagadnień dotyczących rodzajów i form oddziaływania państwa na gospodarkę (np. prawo działalności gospodarczej, kontrola przedsiębiorców, gospodarka komunalna, sektory infrastrukturalne – jak np. energetyka czy telekomunikacja), zamówienia publiczne. Opracowanie adresowane jest do szerokiego kręgu czytelników, zarówno praktyków, ale także naukowców i studentów.